04-05 | Nieuw 2026
Esu 31658 - VSM, stoomlocomotief BR 80 (AC|DCC sound)
Het standaardprogramma voor stoomlocomotieven van de Duitse Reichsbahn (DRG) omvatte ook een drieassige serie voor zwaar rangeerwerk. De DRG schreef een maximale asbelasting van 17,5 ton voor deze serie voor, die dankzij diverse slimme trucs tijdens de acceptatietests slechts licht werd overschreden tot 18,1 ton. Deze locomotief maakte optimaal gebruik van de spoorindelingen op rangeerterreinen en industrieterreinen in de buurt van grote steden. In tegenstelling tot de talrijke, veelal grotere locomotieven uit het tijdperk van de staatsspoorwegen, waren de locomotieven van de Klasse 80 krachtiger en zuiniger. Vanwege hun massieve ketels kregen deze drieassige locomotieven de bijnaam "Bulli". Ondanks de onmiskenbare voordelen van het moderne ontwerp, beperkte de DRG, vanwege de moeilijke economische situatie, het aantal aangeschafte locomotieven tot 39 in 1928 en 1929. Deze locomotieven raasden over de sporen, voornamelijk op passagiersstations, met een maximaal toegestane snelheid van 45 km/u. Tegen 1966 waren de betrouwbare locomotieven verdwenen van de rangeerterreinen van de twee Duitse staatsspoorwegen. De V60-locomotieven van beide typen boden een vergelijkbare trekkracht, maar hun hogere topsnelheid maakte ze nog veelzijdiger. De locomotieven van de Klasse 80 waren met hun leeftijd van minder dan 40 jaar verre van verouderd. Beide staatsspoorwegen gebruikten deze "Bullies" (zoals ze liefkozend werden genoemd) in reparatiewerkplaatsen of verkochten ze aan industriële bedrijven of kolenmijnen, die de beproefde locomotieven dankbaar in ontvangst namen. Zo ploeterden een handvol van deze locomotieven in kolenmijnen in het Ruhrgebied. Daar werden ze zelfs gebruikt voor het trekken van binnenlandse passagierstreinen. De laatste operationele Bullis waren 80 036 en 80 039, die werden overgedragen aan de Veluwsche Stoomtrein Maatschappij (VSM) in Nederland en nu deel uitmaken van de Hamm Museum Railway. Een bijzonder geval is 80 009 van de Deutsche Reichsbahn, de enige locomotief van een staatsspoorweg die tijdens het DDR-tijdperk aan een particulier werd verkocht. De machinist Klaus Hollenbach verwierf de locomotief in 1981 met grote moeite, vervoerde hem op eigen assen en bouwde op zijn privéterrein een locomotiefloods en een kort verbindingsspoor voor zijn 80 009, die in 1982 met twee mobiele kranen op de rails werd gehesen.
- Chassis, frame, watertanks en rookkast van metaal
- Universele DC/AC-elektronica
- Kernmotor met vliegwiel
- LokSound 5-decoder voor DCC-, Motorola®-, M4- en Selectrix®-bedrijf
- Automatische aanmelding via RailComPlus® met compatibele DCC-besturingseenheden
- Automatische aanmelding met Märklin® mfx-besturingseenheden
- PowerPack-accu voor ononderbroken stroomvoorziening
- Gepulseerde dubbele rookgenerator voor sensor-gestuurde rookemissie en cilinderstoom, gesynchroniseerd met LokSound
- Dubbele luidspreker met grote klankkast voor superieure geluidskwaliteit
- Universele elektronica met insteekbare stroomafnemer en schakelaar voor het schakelen tussen twee-rail- en middenrailbedrijf
- Digitaal op afstand bediende koppelingen
- Chassisverlichting
- Metalen wielen
- Bemanningfiguren in de cabine
- Geëtste naamplaatjes voor zelfmontage inbegrepen
- Pipette voor het vullen van de rookgenerator inbegrepen
- Minimale radius 360 mm
- Lengte over buffer = 114 mm
| Specificatie | Omschrijving |
|---|---|
| Fabrikant | Esu |
| Schaal | H0 (1:87) |
| Artikelgroep | Stoomlocomotief |
| Systeem | AC/DC sound |
| Spoorwegmaatschappij | Overig |
| Tijdperk | 4 |
| Lengte over buffers | 114 mm |
| Minimale boogstraal | 360 mm |
| Digitale interface | - |
| Decoder | Esu sound |
| Koppeling | digitaal bedienbaar |
| Front/sluitverlichting | 3 punts wit, digitaal schakelbaar |
| LED | ja |
| Bijzonderheden | Drijfwerkverlichting/rookgenerator/digitale koppelingen |